Evet sözüm size raylı koltuklardaki beyler.
Nasıl yeriniz rahat mı?
Rahattır eminim. Nasılsa memleketin her tarafına taş döşeme mevsimi başlamıştır.
Ama sokağın haline ayna tutsam dönüp bakmazsınız.
Memleketin her tarafı yıkık dökük. Boğazı sıkılmış vaziyette. Nefes alacak durumda değil ama sizler süslü camekan makamlarınızda ve raylı koltuklarınızda gününüzü mızmızlıkla geçiriyorsunuz.
Dün sosyal medya hesaplarınıza baktım. Maşallah herkes kahraman ve ortalık süt liman. Methiyeler almış başını gidiyor. Tutabilene aşk olsun. Anladım ki sosyal medyada ortalık sistemden nemalanmak için fırsat kollayan "kurtçuklar" dan geçilmiyor. Bu yüzdende ortalıkta yorum ve bilgi kirliliği had safhada. Ve herkes koltukların sahibine olan sadakatini göstermek zorunda. Yoksa bir şekilde oturtulduğu koltuğa sadakat göstermeyene yol gösteriliyor. Çünkü hepsi aynı kurumun elemanları. Ve pohpohlama seansları son sürat. Hatta bakıyorsun sözde yol gösteriyor. Ama özde yolunu bulma derdinde. Çünkü herkesin paradan ve makamdan bahsettiği bir düzende kimsenin yürek hesabı yok. Hatta belki de oturduğu koltuğu bedenine uygun 'kıyafet' zannetmesiyle, bazılarının buna müsaade etmesi arasındaki ortaklığın bedelini ödeme derdinde. Sırf bu yüzden toplumda "can kırıkları" geleneksel hale gelmişken, bu bozuk şifreyi siz kırın sevgili büyüklerimiz. Ben 'taş atarak' cam kıramıyorum maalesef.
Sonuç olarak toplumdaki yozlaşma konusunda küçük ayrıntıları dikkate almayanlar büyük yanılgılar yaşamaya mahkûmdur. Hatta durarak saklananların bu saatten sonra koşarak yetişmesi için gerçek bir mucizeye ihtiyacı var. Benden söylemesi!
