Teknoloji gelişti. Çağ atladık dedik ama insanlık daha da kötüye gitti. Artık ne evlerde huzur kaldı.
Teknoloji gelişti. Çağ atladık dedik ama insanlık daha da kötüye gitti. Artık ne evlerde huzur kaldı. Ne insanlarda sağlık kaldı. Ne de birlik beraberlik kaldı. Üstelik insanları insanlıktan soğutan o kadar çok olaylar var ki hangisinden başlayayım inanın bilemiyorum. Ne ararsan var. Örneğin Aile içi şiddet, anne-babaya saygısızlık, çocuğa sahiplenme yok. Geçim sıkıntısı dersen had safhada. Hırsızlık, dolandırıcılık aldı başını gidiyor. Kısacası dost, arkadaş, akraba aile birliği bitti. Menfaat devri başladı.
Maalesef öz değerlerini yitiren meta odaklı bir topluma döndük. Bu nedenle bu haftaki köşe yazımda duygularımı şiirsel bir dille ifade etmeye çalıştım. Umarım beğenirsiniz.
Hani dünya güzeldi.
Dünyanın ne tadı kaldı, ne de tuzu
Merhamet kayboldu gitti
Vicdan desen kara oldu.
Tatlı dil, acı oldu
İnsanlar bencil, acımasız oldu
Yalakalar çoğaldı
Sevgiler, saygılar bitti kül oldu.
Dost dostun, düşmanı oldu
Kardeş, kardeşi sırtından vurdu
Anaya, babaya saygı, merhamet kalmadı
Aileler param parça oldu.
Sevgiler yalan, menfaat oldu
Sadakat ihanet, güven yok oldu
İyi gününde yanında olan,
Kötü gününde ortalıkta görünmedi kayboldu.
Egolar yükseldi, çıkarlar çoğaldı
Vay nefsim oldu her şey.
Mutluluğuna üzülenler,
Mutsuzluğuna sevinenler oldu.
Art niyetler çoğaldı
Makam, mevki, koltuk sevilir oldu.
Yalan, dolanlar artı
Dünya kirlendi, musibetler çoğaldı.
Adalet öldü ve sonunda insanlık kayboldu.
