Geçenlerde bir sınavda polis arkadaşlar X-Ray cihazıyla güvenlik kontrolü yaparken ilginç bir fikir aklıma geldi. Hatta yanımda duran polis arkadaşa şöyle dedim. Keşke sadece insanların üstünde yasaklayıcı madde değil de bütün hatalarını gösterseydi
Arkadaş sadece gülümsedi ve şöyle dedi.
Eğer Müslümanlar cami şadırvanındaki musluk çalınmasın diye mermere perçinliyorsa ve ayakkabılarımızı çalınmasın diye gözümüzün önünden ayıramıyorsak bize dinden önce ahlak gerekiyor.
Eğer yüzde seksen beşi ateist olan İsveç yolsuzlukta dünya sonuncusuysa yüzde doksan sekizi Müslüman olan ülkeler ilk On sırayı kimseyi bırakmıyorsa dinden önce ahlak gerekiyor.
Ve en önemlisi insanlığa yatırım yapılmayan ülkelerde zarafetin öne çıkması için, önce her türlü kötülüğün kökünü kurutmaya ant içmiş adamların öne çıkması gerekiyor.
Düşün bir haber kanalında 55 bin muhtarın devlete yıllık maliyeti 544 milyon dolarmış. Bu parayla her yıl kaç atanamayan öğretmen atanır. Evsizlere kaç konut yapılır. Hadi onu geçtik Emekli vekillerin maliyetini bir hesapla. Onunla kaç işsiz gence iş imkanı sağlanırdı. Veya adına üst düzey bürokrat, gazeteci, avukat, doktor vs denen beylerden mal beyanı isteyelim de herkes kimin ne mal olduğunu görsün desek kaç kişi bu işe soyunur?
Bunun cevabını merak ediyorsan ben söyleyeyim sana;
Hiç kimse!
Sonuç olarak gelecek cümlelerle itişip kakışarak ve nefretle bakışarak yoluna bakanlarla değil, öneticilerin zarafeti asaleti ve adaleti beslemesiyle yaşanılır hale gelir.