Kör sağıra çok güzelsin demiş. Bunu duyan dilsize gördüğünü ve duyduğunu anlat demişler
O da hiç bir şey anlatamamış.
Oysa hissettiklerini anlat deselerdi kim bilir neler anlatırdı. Veya onu tutabilirdi gördüklerini anlatmaya. Çünkü dönem öyle bir dönem ki"para için her şeyi yaparım" diyen ve ipini sahibine teslim eden kuklaları var. Ama hepsi nedense seçkinler sınıfında.
Zaman mı kötü. Yoksa insan mı?
Aslında iş gücü ile düş gücünü ayırabilirsek eğer toplumu aidiyet ve liyakat duygusu kurtaracak. Ama kimse ona da bakmıyor. Varsa para yoksa para
Çünkü ortalık hiç ölmeyecekmiş gibi dolaşan insanlardan geçilmiyor.
Üstelik hayatın ölümle imzaladığı anlaşmayı bugüne kadar hiç bir canlının bozamadığını unutmuşlar sanki.
Onlar için Para! İle de para!
Şeref para, şerefli yapan para!
Kısacası sözde akıl satan tilkilerin kapladıkları alan yanlışların itibar gördüğü alandır ki, onların tutundukları her dal yalandır. Sözün özü bu kadar para kazanma isteğinin, bir çok şeyi yok edeceğini unutmuş gibiler. Ama esas unuttukları toprağında görülmeyenlerin öznesi olduğunu.
Sonuç olarak değerler noktasında sınıfta kaldık. İnsanı ayakta tutan değerler sırf para yüzünden ayaklar altına alındığı gerçeğini kimsenin aklına getirmediğidir. Yazıma aşağıdaki dörtlükle son verirken değerlerin kaybolmadığı bir toplum ve zaman dileğiyle…
Sende geçmek istersin
Sessizce bir kenardan
Gel gör ki imtihan dünyasıdır
Sınanmadan geçemezsin sırattan
