Türkiye’nin öncü tarım illerinden olan Şanlıurfa da kadın üreticilerin üretimde payı azalmaya devam ediyor. Geleneksel aile yapısının içinde büyüyen pek çok genç kadın, artık toprağı değil şehir hayatını seçiyor. Uzmanlara göre bu değişim yalnızca bireysel tercih değil, aynı zamanda sosyolojik bir dönüşümü gösteriyor.
GENÇLER ŞEHRE YÖNELİYOR
Ailelerin büyük kısmı geçimini hâlâ tarım sektöründen sağlarken, genç kuşak artık bu alanda kalıcı olmak istemiyor. Özellikle de eğitimine devam eden genç kızlar şehirde iş bulmak, kendi ayakları üzerinde durmak istiyor.
Kadınlar sadece tarımdan değil, geleneksel cinsiyet rollerinden de uzaklaşmak istiyor. Eğitim ve sağlıklı yaşam koşullarıyla birlikte şehirli yaşam arzusu duyuyor. Teknolojinin kolaylaştırdığı şehir hayatı göçleri beraberinde getiriyor.
PEKİ TARIMDA KADININ YERİ NEYDİ?
Günübirlik çalışmalar ve mevsimlik işçi olarak çalışmalarda kadının sırtına binen yük ve bu yükün karşılığını alamaması günümüzde hala varlığını sürdürüyor. Kadın ve erkek çalışanlar arasında ki ücret farkı çözülmemiş problemler arasında bulunuyor. Kadınlar tarım alanında hem işini yaparken hem de ailesine bakmak durumunda kalıyor.
Sabah iş saatinden önce uyanıyor ev, yemek ve çocuk hazırlığını yapıyor ve eve tekrarda döndüğünde ise bu hazırlıklar tekrarlanıyor. Kadınların tarla veya bahçe gibi ortamlarda hijyen olmayan koşullar altında doğum yapmaları ve tuvalet ihtiyaçlarını karşılarken karşılaştıkları zorlu koşullar onları şehir hayatına sürüklüyor. Kadınların Eğitim, Siyaset , politik ve üretim alanlarında Erkekler kadar boy göstermek istemesi de bu durumu destekliyor.
