Genç yaşta hayatını kaybederek sanat dünyasını yasa boğan oyuncu Ece İrtem, memleketi Aydın’ın Kuşadası ilçesinde gözyaşları ve dualarla son yolculuğuna uğurlandı.
SEVENLERİ YALNIZ BIRAKMADI
Kızılcık Şerbeti dizisinde canlandırdığı Işıl karakteriyle hafızalarda yer edinen 35 yaşındaki Ece İrtem için Kuşadası Hanım Camisi'nde öğle namazını müteakip cenaze töreni düzenlendi. Törene genç oyuncunun annesi Nuriye İrtem, babası Vural İrtem, kardeşi ve yakınlarının yanı sıra sanat dünyasından çok sayıda isim ile vatandaşlar katıldı. Kılınan cenaze namazının ardından İrtem'in naaşı, dualar eşliğinde Yeniköy Mezarlığı'na götürülerek toprağa verildi.
"YAŞAM DOLU, SAĞLIKLI BİR BİREYDİ"
Cenazede taziyeleri kabul eden ve büyük üzüntü yaşayan yakınları ile meslektaşları, İrtem’in ani kaybıyla sarsıldıklarını dile getirdi. Üniversite arkadaşı Çağlar Kuru, yaşadığı şoku şu sözlerle aktardı:
"Son görevimizi yapmaya geldik ama hâlâ şoktayız. Kelimeleri bulamıyorum. Bir ay önce birlikte vakit geçirmiştik; kalbi sevgiyle, enerjiyle ve mutlulukla dolu bir insandı. Bilinen hiçbir sağlık problemi yoktu, gayet sağlıklı bir bireydi. Ortaya atılan asılsız iddialara inanmıyorum. Çok çalışkan, planlı ve başarı yolunda emin adımlarla ilerleyen biriydi. Gelecek projelerini konuşuyorduk. Çok büyük bir kayıp, ailesine sabırlar diliyorum."
AYLAR ÖNCEKİ RÖPORTAJI YÜREK BURKTU
Genç oyuncunun vefatının ardından, aylar önce katıldığı bir televizyon programındaki açıklamaları yeniden gündeme geldi. NTV ekranlarında Ceyda Düvenci’nin sunduğu Bambaşka Sohbetler programına konuk olan İrtem’in, oyunculuk yolculuğunda verdiği mücadeleyi anlattığı şu sözler yürekleri dağladı:
“Oyuncu olma yolculuğumda pencereden gökyüzüne bakıp 'Allah’ım ne olur yardım et, çok istiyorum, bana bir fırsat ver' diye çok ağladım. Gerçekten çok uğraştım ve pes etmedim. Başlangıçta küçük roller geldi, hiçbirini reddetmedim ve bu günlere öyle geldim.”
"ÇOK FAZLA ŞEYİ KAFAYA TAKIYORUZ"
Düvenci’nin Peki şimdi nereye? sorusuna genç oyuncunun verdiği kaderci ve içten yanıt ise adeta bir veda niteliğindeydi:
"Ben her şeyi Allah’a emanet ediyorum. Bir kul olarak çok fazla şeyi kafaya takıyoruz. Kafaya taktığımız ve üzüldüğümüz her şey onu da incitiyor gibi geliyor bana. O bizi buraya bir deneyim, şükretmek ve sevgi için gönderdi. Ben de artık kendimi rahat bırakıyorum."
