Yarın 8 Mart dünya kadınlar günü deyip senenin sadece bir gününü kadınlara armağan edilmiş gibi kutlamak doğru değildir. Çünkü kadının günü olmaz diyorum. Sadece bir gün değil, her gün kadınlarımızın günüdür. Daha da ötesi dünyanın yarısını kadınlar oluşturuyor. Diğer yarısını da kadınlar doğuruyor. Kısacası kadın hayatın ta kendisidir.
Kadın anadır, bacıdır, yardır, eş'tir sevgilidir diyor. Kadınlarımız için yazdığım bu naçizane şiirimi onlara ithaf ediyorum.
KADINLAR
Biz ne kadınlar gördük,
Kızgın güneşin altında,
Çorak Topraklarda
Nasırlı elleriyle tohumları ekip
Tarlaları yeşerttiğini.
Biz ne kadınlar gördük,
Karınındaki emanetiyle çapalar yaptığını,
Tarlada bebeğini dünyaya getiren göbek bağını taşla kestiğini.
Biz ne kadınlar gördük,
Ekmek bulamayan,
Kararmış sahanlar da bulgur pilavını,
Kuru ekmekle suyla yiyip, yedirdiğini.
Biz ne kadınlar gördük,
Çektiği ızdıraplara karşı,
Acısını yüreğine gömüp,
Gülünce yüzünde çiçekler açtığını.
Biz ne kadınlar gördük,
Yüreğinden, öpülmemiş
Aşk'dan,
Sevgiden,
Merhametten
Yoksun yaşadığını
Her şeye ve
Her zorluğa rağmen
Sadece Allah'a şükreden,
Ve kendi kendine yeten
Biz ne kadınlar gördük.
Evet!
Biz ne kadınlar gördük...
Saygılarımla.