Arka arkaya alınan iki galibiyetten sonra umutlarımız yeşermişti. Sakaryaspor maçı bizi için çok önemliydi. Ancak ne oldu ne bitti demeden 4-0 gibi bir sonuçla harakiri yaparcasına intihar etmiş olduk.
Evet, şimdi ne yazalım ne söyleyelim taraftarlarımızın ora kadar gidip takımını destelemesine üzülelim yoksa sahada ruhsuzlar dolaşan hiç bir varlık gösteremeyen sporcularımıza kızalım, yoksa korkak futbol oynatan Hocaya mi söz söyleyelim. Bence hepsine birden kızalım.
Artık olan oldu elimizdeki fırsatı kullanamadık eğer puan almış olsaydık şimdi başka konuşurduk, yol uzun her takım puan kaybedebilir. Önümüzdeki haftalarda neler olur hep birlikte göreceğiz.
Benim tavsiyem biran önce toparlanıp rakiplerimizin puan kaybettiği haftalar yenmeliyiz. Başkanımızın ve teknik heyete bu maçı unutup motivasyon yapmalıdır. Parasal sıkıntı her ne kadar varsa da bundan böyle sahaya yansıması olamaz artık. Maçlar sahada oynandığı gibi masa başında da oynanmaya devam edecektir. Uyarmıştım demiştik yine diyoruz kalkın ayağa işi takip edin. Oturmakla bu iş olmaz. Yoksa her maç yenilmeye mahkumuzdur yine de umutsuzluk yok. Zafer inananlarındır.