Engelliler hayatın var olduğundan beridir hayatımızın bir parçası olarak bizlerledir. Türkiye’de olduğu gibi Şanlıurfa’da da engelli sayısı fazla. Ama adı üzerinde engelli olduğu için engelleniyorlar. Her şeyden her yerden engel yiyorlar. Biz kendimizi nasıl düşünüyorsak onları da düşünmeliyiz. Kendimiz için nasıl bir şey istiyorsak onlar içinde istemeyi bilmeliyiz. Çünkü onlarında bu hayatta çok şeye sahip olma hakları var. Nasıl ki bize en iyi hizmetin yapılmasını istiyorsak onlar içinde en iyi hizmet ve çalışmanın yapılmasını isteyelim. Şanlıurfa’da bu alanda çok eksikler var. Engelliler için birçok şey hala engel. Tabi bu süreç şimdi başlamadı, daha eskiden olan bir şey eğer eski belediyecilik dönemlerinde bunun alt yapısı oluşturulsaydı şimdi böyle olmazdı. Ama şuan baktığımızda hala engeller var, otobüslerimiz engel, kaldırımlarımız engel, kamu kurum binalarımız engel, trafik ışıklarımız engel, camiler engel, lavabolar engel yani günlük hayatta en çok kullandığımız birçok şey engel oluyor onlara.
Bizim artık bu tür şeyleri aşmamız gerek engelleri kaldırıp onlarında sosyal hayata atılmalarını sağlamamız gerek. Çünkü onlarda bu hayatın bir parçası bu hayatın çilesini derdini bizden daha fazla çeken insanlardır. Bu konuda bütün herkesin el birliği ile engelleri kaldırmaları gerek. Sadece belediyeler veya kamu kurumları değil vatandaş olarak halk olarak kaldırmamız gerek ki yetkililerde işlerini yapabilsinler onlarda bu önemi görüp onlara hizmet etsinler.