banner112
banner54

Ayhan, Tarım İşçileri İçin Araştırma İstedi

1990’lı yıllarda Kürtlerin yerinden edildiğini ve geçim kaynaklarının elinden alındığını belirten HDP Şanlıurfa Milletvekili İbrahim Ayhan, “Ülkemizde toplumsal sorunların başında gelen Mevsimlik Tarım İşçiliğinin nedenlerinin bütün yönleriyle araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasanın 98. ve TBMM iç tüzüğünün 104 ve 105 maddeleri gereğince Meclis Araştırmasının açılmasını arz ederim” dedi.

                                                                                           

Bu durumun özellikle Kürtler için büyük sorun teşkil ettiğini belirten Ayhan, “Devletin Kürt sorununda uyguladığı çözümsüzlük politikası sosyal, ekonomik, siyasal birçok sorunu ortaya çıkarıp derinleşmesine neden olmuştur. Özellikle 1990‘lı yıllarda 4 milyona yakın Kürt yerinden yurdundan edilerek geçim kaynakları ellerinden alınmıştır” şeklinde konuştu.

“GEÇİM KAYNAKLARI ELLERİNDEN ALINDI”

Geçim kaynağı elinden alınan kişilerin Türkiye genelinde tarım işçisi olarak çalışmaya başladığını sözlerine ekleyen Ayhan, “Bütün geçim kaynakları ellerinden alınan milyonlarca Kürt aile Türkiye’nin dört bir yanında mevsimlik tarım işçisi olarak çalışmak zorunda bırakılmıştır. Batı metropollerinde Türkiye tarımının ihtiyaç duyduğu ucuz emek ordusu mevsimlik tarım işçileri olarak görülmüştür. Üretimin araç ve olanakları ellerinden alınan mevsimlik tarım işçileri en çok sömürülen, horlanan, ayrımcılığa maruz bırakılan kesimdir. Neredeyse tamamı bölge illerinde olan mevsimlik tarım işçileri Türkiye’nin en ağır sömürü koşullarında çalıştırılan kesimini oluşturmaktadır. En çok kadın ve çocuk emeği sömürü aracı olarak kullanılmıştır. Mevsimlik tarım işçileri iş kanunu, iş güvenliği kanunu, iş sağlığı kanunu, sendikalar ve toplu iş sözleşmesi kanunu gibi işçileri ilgilendiren işverene belli sorumluluklar yükleyen yasaların kapsamı dışında tutulmuştur” ifadelerini kullandı.

“SORUNLAR GİDERİLMİYOR”

“Mevsimlik tarım işçileri mevcut yasalardan kaynaklı sendikalaşamamaktalar. Bu örgütsüz lük durumu onları aracıların, elçilerin ve patronların insafına bırakmıştır” diyen Ayhan,

“Başbakanlık genelgesi doğrultusunda her ilde valilik bünyesinde “Mevsimlik tarım işçilerini izleme kurulu” kurulmuş ise de sorunların giderilmesinde hiçbir katkısı olmamıştır. Mevsimlik tarım işçileri gittikleri yerlerde ayrımcı muameleye maruz bırakılmaktadırlar. Kendi dillerinde konuştukları için dışlanmakta, ırkçı linç girişimlerinin hedefi olmakta, ölen çocuklarını dahi mezarlıklarına gömmemekte, devletin güvenlik güçleri ve yerli halk tarafından potansiyel suçlu muamelesine maruz bırakılmaktadırlar. En büyük mağduriyeti ise çocuklar yaşamaktadır. Sağlık, beslenme, barınma ve hijyen koşullarından yoksun, eğitim haklarını yitirmekte, bedensel ve ruhsal bakımdan büyük zararlar görmektedirler. En az çocuklar kadar kadınlarda hem gündelik ev işlerinde hemde tarım işlerinde çalışarak mağdur edilmektedirler. Ölü doğum ve bebek ölümleri oranının en yüksek olduğu grup tarım işçisi kadınlardan oluşmaktadır. Tarım işçileri temiz su, elektrik, çöp ve atık giderme yol gibi temel alt yapı olanaklarının olmadığı alanlarda barınmak zorunda bırakılmaktadırlar” dedi.

Tarım işçilerinin can güvenliğinin olmadığına dikkat çeken Ayhan, tarım işçilerinin sağlığı için önlemlerin alınmasını istedi. Ayhan, şunları kaydetti: “Gübre ve ilaç olarak kullanılan kimyasallar iş güvenliği tedbiri alınmaksızın uygulanmaktadır. Tarım işçilerinin sağlığı hiçe sayılmaktadır.

Tarım işçileri çalışacakları yerlere son derece güvenliksiz, toplu taşıma kurallarına aykırı ve insanlık dışı koşullarda taşınmaktadır. Bu da kazaları beraberinde getirmektedir. Bu kazalar can ve mal kaybına yol açmaktadır. Mevsimlik tarım işçileri alacakları ücret ve çalışma koşulları hakkında hiçbir söz ve karar hakkına sahip değildir. Tüm bu konularda işçiler “ elçi, çavuş, dayıbaşı” gibi adlarla anılan aracılara, komisyonculara bağımlıdırlar. Asgari ücret, azami 45 saat çalışma süresi, eşit ise eşit ücret gibi temel ilkelerin hiç biri gözetilmemektedir. Sabah 7 akşam 7 çalışma saati esas alınmaktadır. Bunun karşılığında ise ücretler geciktirilmekte, eksik ödenmekte yada hiç ödenmemektedir. Buda yetmezmiş gibi aynı işi yapan tarım işçileri arasında etnik, coğrafi, yaşa ve cinsiyete göre ücret farklılıkları uygulanmaktadır.”

Ayhan, yukarıda belirtilen gerekçeler doğrultusunda mevsimlik tarım işçilerinin sorunlarının önüne geçmek için gerekli tedbirlerin yerinde ve zamanında alınması amacıyla anayasanın 98 iç tüzüğünün 104-105 maddeleri uyarınca meclis araştırmasını istedi. Haber Merkezi

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
HABERLER