Soğuk kış gecelerinde, yalnızsın.

Aslında hep yalnızdın, sadece sabrediyordun.

Gelecek, tutacak ellerinde sanıyordun.

Yalnızdın ve yalnızlığınla kaldın.

Zamanın içinde arıyordun kendini, geceleri sabah bilip uyuyamıyordun.

Kafan karışmıştı üstelik çaresizdin, ne yapabilirdin.

Yalnızdın, soğuk kış geceleri sendin ama fark edemedin.

Üşümek bahane oldu kimi zaman, ellerini cebine koyup devam ettin.

Özler belki umuduyla özledin, sahip çıktın sevgine.

Sever belki dedin, vazgeçmedin, her defasında affettin onu.

Döner sandın, dönmedi, yalnızlığınla kaldın.

Karanlığa alıştın sanırım artık, gözlerini açıncada aynı, kapatıncada.

Bakıpda görememek var, sevipde kavuşamamak.

Yalnızsın artık gurur duy kendinle, yalnızlığına hoşgeldin.

Kendini aramakdan vazgeç, karanlığın içindeki bir karartısın sadece artık.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.