banner112
banner54

ADSIZ


Herkesten uzaktaydı

Bir tek yüreğinin sesini duyardı,sağırdı

Beton örmeli hiçbir manzara etkilemezdi onu, kördü

Lal olalı yıllar olmuştu,Konuşmazdı

Sessizliğini kaybetmekten korkardı 

Kırılmıştı kalemi yazmazdı düşlerini

Hiç adına sabıka kaydı açılmamış

Duruşma salonlarına uğramamıştı

Doğuştan mahkûmdu,

Düşmezdi boynundan yaftası



Umutlarını yazdı yıllarca

Elleriyle yokladığı tüm duvarlara

Parmak izi alınsaydı dokunduğu her yerden

Sayfalarca kitap, mısralarca şiir çıkardı

Kalabalıklar içinde hiç kimseydi,

Hiç kimseyi unutmazdı

Ömründe birkaç kez fark edilmişti

Bir rakam olarak 

Nüfus sayımında kaydedilmişti

Kahırdan gölgeler düşerdi gözlerine,

Ağlamazdı

Hiçbir yere ait değildi, üstünde kimlik taşımazdı

Hülyayla hülyalı düşler kurmazdı, 

Aşk ona uğramazdı.

Bağdaş kurup sert zeminde, sırtını duvara dayar

İşlerdi kaldırım taşlarına umutlarını 

Kaybedecek hiçbir şeyi yoktu, kaybetmekten korkmazdı

Cebinde metelik taşımaz, 
elini kimsenin cebine koymazdı

Kapıları açıktı ,hırsızlar evine uğramazdı

Beş yılda bir un, şeker, yağ bırakırlardı

Elini Sürmezdi,sofrasına koymazdı

Tek başına bir isyandı, asla rey kullanmazdı

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
HABERLER