Yokluğun ayakta tutardı beni, ne olur gelme.

Az sever, çok acı çekerdim ben, özlerdim gülüşünü.

Sen yokken alışmıştım sana, sahi şimdi ne oldu böyle.

Varlığınla cezalandırdın beni, seviyorsan tekrar gitme.

Neler yaptığımı anlamıyorum şu sıralar, güldüğümü söylüyorlar boşyere.

Durduk yere sinirlendiğim de oluyormuş, kendi kendime konuştuğumda.

Yokluğunda bırakıyorum kendimi, yokluğunla avutuyordum eskiden oysa.

Şimdi sen yoksun diye ben güneşin doğmasını istemiyorum varsın hep gece olsun.

Biriktirdiklerimiz vardı içimizde öylece kaldı sessizliğimizle..

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.